Boyahanenin
iş gücünün böyle yüksek olması, yerel dokuma sanayinin çok gelişmiş
olması ile ilgilidir. Debbağhanenin aynı tarihlerdeki geliri ise 8.000,
6.000 ve 13.000 akçe olarak görülmektedir. Mardin’deki darphanenin
1526’daki geliri 50.000 akçeydi. Meyhanenin 1540’daki geliri ise 52.000
akçeyi buluyordu.1540’da kentte bir de silahhane vardı.
Ekonomik
çöküntünün başladığı daha sonraki yüzyıllarda Osmanlı İmparatorluğu,
bir gerileyişin içine girmiştir.Bu çöküşün bütün alanlarda etkisi ortaya
çıkmaya başlar.18. yüzyılda, artık ihraç edilen sanayi malı olmayan
Osmanlı Anadolu’sunda, ancak bazı ham ve yarı mamul maddeler ile
dokumaların dış ticarette yer aldığı görülür. Bu sıralarda Mardin’de,
ülkenin genel ekonomisinde yerini almakla beraber dokumacılık, cam
üretimi gibi bazı iş kolları devam etmektedir.18. yüzyılın ortalarında
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder