Mardin
evleri kalenin eteklerinden ovaya doğru birbiri üzerine yükselen
teraslar halinde, tepenin güney yamacına yerleşmişlerdir. Yeri volkanik
bir bölgedir. Tarihsel geleneği günümüzde sürdüren yapılaşma özgün bir
mimari gelişmiştir. Mardin’deki tüm yapıların ön avlu cepheye
bakmaktadır. Mezopotamya ovasına açılan kapılar tepenin eğimi üzerinde
kuruldukları için en az iki katlıdır. Hiçbir evin gölgesi birbirinin
üzerine düşmemektedir.
Güneş
ışınlarının aksine düzenlenen daracık sokaklar iklim şartlarına göre
yazın kavuruculuğunda gölgede kalıp insanları sıcaktan korur. Bu evlerde
kullanılan taşlar sıcak ve soğukta daha da sertleşir. Taşların
özelliklerinden dolayı yazları serin kışları sıcak olur. Kat tavanının
meydana getirilişinde çapraz tonozlar kullanılır.
Tavanlar iki veya dört tonozlu şekilde olur. Daha önce en az iki katlı olduğunu söylemiştik, alt kattan üst kat genellikle günümüzde kullanılmamakla beraber; ahır, alt kiler vb. amaçlarla kullanılmıştır. Giriş kapısından alt katın avlusuna girilir. Alt kattan üst taştan yapılan bir merdiven ile çıkılır.
Tavanlar iki veya dört tonozlu şekilde olur. Daha önce en az iki katlı olduğunu söylemiştik, alt kattan üst kat genellikle günümüzde kullanılmamakla beraber; ahır, alt kiler vb. amaçlarla kullanılmıştır. Giriş kapısından alt katın avlusuna girilir. Alt kattan üst taştan yapılan bir merdiven ile çıkılır.
